دغدغه های یک مادر برای آینده فرزندانش

۵ مطلب با موضوع «دغدغه های مادرانه» ثبت شده است

باغ بزرگ من

من همیشه تو رویاهام یه باغ برگ میوه دارم که همه نوع میوه ای داره و همه وسیله ای برای بازی بچه ها و ....

امروز که بعد از فک کنم حدود یک سالی، بالاخره همسر جان راضی شدن جمعه رو از خونه بیرون بیان و یه تفریح بکنیم /: رفتیم اطراف شهر و جاهای خنک. 

البته از اون جایی که اینجا کویری هست، حتی اطراف شهر هم خیلی خبری از سر سبزی و خنکی به معنای واقعی نبود. 

سرسبزی باغ پدربزرگم کجا و اینجا کجا....

همینطور که داشتیم برمی گشتیم، منم داشتم به آرزوهام فکر می کردم.

به همسرم گفتم : کاش بیایم اینجا از این زمینای خالی اینجا یه زمین بزرگ بخریم و توش یه عالمه درخت بکاریم. این جوری هم میوه ها و سبزیجات سالم و ارگانیک داریم، هم جایی داریم که پنجشنبه جمعه ها تنها تو خونه نمونیم و از آب و هواش استفاده کنیم، هم بچه ها یه حیاط خیلی بزرگ برای بازی دارن، هم میتونیم دوستامون که مثل خودمون اینجا تنها هستن رو بیاریم و سبب خیر واسه اونا هم بشیم و... تازه می تونیم واسه آب هم مثل اون کشاورز نمونه یزدی آب رو از پاییز و زمستون ذخیره کنیم و با آبیاری قطره ای، بهش برسیم، واسه برق هم پنل خورشیدی بذاریم، برای بچه ها هم یه استخر کوچولو درست میکنیم، یه میز پینگ پونگ و لوازم ورزشی هم می خریم و ...

  همینطور برای خودم خیالبافی می کردم و مزایای طرحم رو می گفتم که همسرم شروع کرد به نظریه دادن /: 

اولین نظریه شون هم این بود که حالا امنیتش رو چجوری تامین کنیم و انقدر منفی بافی کرد که رویای نازنینمو نابود کرد ))))))))))):

بابا خب من که میدونم این در حد رویا باقی می مونه چرا رویای نازنین منو خراب می کنی /: 

و این گونه بود که باغ بزرگ و پر از میوه ی من دود شد و رفت هوا...

نکته بسیار جالبش این بود که وسط نظریات ارزشمند من، یه هو علی برگشته می گه: مامان تو چقدر چیز میز میخوای؟ خودمون که خونه داریم بسه واسمون /:

یعنی یه پسر دارم شاه نداره (((((((((((((((((((((((:

۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
او...

خوراکی سالم

این روزها همش درگیر این هستم که عصرونه جدید و سالم چی برای بچه ها آماده کنم؟

همه نگران کم خوردن بچه هاشون هستن و من نگران پرخوری مدامشون ): خیلی هم سخت پسند شدن. 

هر چیزی نمیخورن 

چون تو دوران امتحانای من باباشون بهشون پفیلا و بیسکوییت و خرت و پرت می داده الان از منم همین انتظار رو دارن که من خیلی بهش توجه نمی کنم.

سعی می کنم براشون خودم چیپس درست کنم یا کیک و شیرینی و پاستیل رو خودم درست میکنم اما تند تند تموم میشه 

چیکار کنم من؟ 

اگه نظری دارید کمکم کنید (:

۵ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰
او...

3. هر سخن جایی و هر نکته مکانی دارد

گاهی با خودم فکر میکنم کاش مردم بیشتر از اینکه حرف بزنن، فکر کنن.

کاش به تبعات حرفی که میزنن فکر کنن.

کاش همه خودشونو عقل کل ندونن و بقیه رو ابله و کودن فرض نکنن.

اینجوری خیلی اتفاق ها نمی افته. 

نه دلی میشکنه 

نه چشمی پر از اشک میشه

نه جر و بحثی توی خونه ای شروع میشه 

نه بچه ای شاهد ناراحتی و عصبانیت مادر و پدرش میشه

فقط با کنترل زبانمون می تونیم جلوی خیلی اتفاقات ناگوار رو بگیریم. 

وقتشه که یاد بگیریم لازم نیست ما درباره هرررر چیزی اظهار نظر کنیم، شاید واقعا به ما ربطی نداشته باشه...

۱ نظر موافقین ۳ مخالفین ۰
او...

2.یکی از سخت ترین ها

یکی از سخت ترین کارهای دنیا اینه که هم بخوای خوب درس بخونی و هم بخوای بچه ها کلافه نشن /:

شبا که نمیتونم تا صبح بیدار بمونم، مجبور میشم، تو روز هم کارامو انجام بدم، هم درس بخونم، هم با بچه ها بازی کنم. واقعا سخت و گاهی طاقت فرسا هست. 

جالب اینجاست که حاضر نیستن با مداد رنگی و دفتر نقاشی خودشون مشغول باشن، دفتر و کتاب و خودکارای منو میخوان (: 

یکی از جزوه های به درد نخورمو دادم دستشون و دارن تا میتونن خط خطیش میکنن (: احساس پیروزی میکنن که بالاخره تونستن با خودکار تو دفتر من نقاشی بکشن (((:

 

۳ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰
او...

1. دغدغه این روزها

بچه ها بزرگ و بزرگ تر می شوند و نگرانی های من بیشتر و بیشتر...
انگار هر چی کوچیکتر بودن، دغدغه ها هم کمتر بود. 
چند هفته پیش، جلوی در خونه منتظر آزانس بودم و مشغول دیدن بازی بچه های همسایه ها. بچه هایی در رده سنی 6 تا نهایتا 12 سال. موقع بازی حرف هایی بهم می زدن که من تا چند وقت پیش حتی تلفظشون رو هم بلد نبودم /: جدیدا هم به لطف کامنت ها در اینستاگرام یاد گرفتم/:
چرا بچه ای با این سن و سال باید همچین حرف هایی رو بلد باشه؟ یعنی تو خونه یاد گرفته یا تو کوچه؟
پس نقش پدر و مادرشون این وسط چی میشه؟
اگه تو خونه یاد گرفته که واویلا!
 اگه هم تو کوچه پس اون پدر و مادر چطور اجازه میدن همچنان بچه بیاد تو کوچه؟ 
از این فکرها دیوونه میشم/: همش نگران مدرسه و محیط های عمومی هستم. 
نگران مدرسه رفتن گل پسر و گل دخترم هستم. 
آدم این همه برای تربیت درست بچه هاش وقت می ذاره، آخرم بچه ها وقتی وارد مدرسه یا محیط های عمومی میشن از دست میرن. آیا واقعا تربیت درست مانع میشه که بچه ها این چیزها رو یاد بگیرن یا هیچ تاثیری نداره؟ 
خیلی نگرانم
۳ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰
او...